" زن و شوهرهایی که همدیگه رو دوست دارند و عاشق همند بچه های زیادی دارند. زن و شوهرهایی که همدیگه رو دوست دارند و عاشق همند دوست دارند چند نسخه از خودشون رو داشته باشند. دوست دارند همونقدر كه خودشون خوشبختند، خوشبختى رو توى دنيا زياد كنند با بچه هاشون. دوست دارن خوشبختی و عشق رو توی دنیا زیاد کنن، همونجور که خودشون طعم خوشبختی رو چشیدند، بچه هاشون هم به همسرانشون بچشونند.

زن و شوهرهای عاشق، بچه های بسیار سالمی رو تربیت میکنند..."

این جمله هارو عینا از یک نفر ادم نقل کردم که چندسال پیش بهم گفت... اعتراف میکنم که این حرف هاش عین گلوله عین تیر خلاصی به مغزم خورد و من دیگه هیچ وقت هیچ وقت هیچ وقت اون آدم سابق نشدم... مثل یک گردباد یک سیل عظیم روی زمین افکار و احساساتم اومد و همه چیز رو در نوردید... شاید این ند سال هزاران بار این جملات رو توی ذهنم با خودم مرور کردم و بارها در خودم شکستم...

شاید خیلی ها با خوندن این جملات بگن چی میگه... با این همه مشکلات دردسر مخارج فلان و بهمدان و ...و...و... اما موضوع معلول نیست...بلکه علته معلوله...